18 نوامبر 2022- اسیدهای صفراوی( یک شیره گوارشی)، ممکن است کلید راه جدیدی برای درمان و پیشگیری از دیابت نوع 2 باشد. اسیدهای صفراوی وظایفی بیشتر از کمک به هضم غذا انجام می دهند: آنها همچنین به عنوان مولکول های سیگنالینگ عمل می کنند و عملکردهای مختلفی از جمله تنظیم قند خون را در بدن کنترل می کنند.
دیابت زمانی ایجاد می شود که بدن توانایی خود را برای حفظ قند خون طبیعی از دست بدهد و مطالعات نشان داده اند که ترکیب اسیدهای صفراوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به افراد بدون دیابت، متفاوت است. این مشخصات منحصر به فرد اسیدهای صفراوی توسط ژن CYP8B1 کنترل می شود، که آنزیمی ضروری برای سنتز اسید های صفراوی را کد می کند. اما تاکنون، ارتباط بین CYP8B1، خطر دیابت و کنترل قند خون در انسان شناسایی نشده بود.
یک تیم از محققان در بیمارستان عمومی سنگاپور (SGH) و دانشکده پزشکی یونگ لو لین در دانشگاه ملی سنگاپور (NUS Medicine) دریافتند که مدل‌های پیش بالینی بدون ژنCYP8B1 ، دارای ترکیب اسیدهای صفراوی متفاوتی نسبت به حیوانات مبتلا به دیابت نوع 2 هستند. نداشتن ژن CYP8B1، توانایی انسولین در کاهش قند خون را بهبود می بخشد و از این حیوانات در برابر ابتلا به دیابت نوع 2 محافظت می کند. محققان با درک این موضوع، پروژه ای را آغاز کردند تا بررسی کنند که آیا این موضوع در مورد انسان نیز صادق است یا خیر.
دکتر تان هونگ چانگ، یکی از محققان ارشد این پروژه و مشاور ارشد در بخش غدد درون ریز SGH، گفت: یک رویکرد برای بررسی رابطه ی بین CYP8B1 و خطر دیابت، مطالعه وضعیت سلامت افرادی است که به دلیل جهش‌های ژنی طبیعی، فاقد این ژن هستند. با این حال، تاکنون وجود چنین "جهش‌هایی که با از دست دادن عملکرد یک آنزیم همراه است" در انسان شناخته شده نبود. ما همچنین نمی‌دانستیم که آیا این جهش‌ها اثرات محافظتی مشابهی در برابر دیابت دارند یا خیر.
این شکاف اطلاعاتی، پژوهشگران را بر آن داشت تا نمونه‌های DNA ذخیره شده از بیش از 8000 داوطلب از مطالعات دیگر را برای یافتن افرادی که دارای جهش‌های حذف کننده ی CYP8B1 هستند، تجزیه و تحلیل کنند. تیم در نهایت حدود 140 نفر را با این نوع از جهش ها شناسایی کرد و آنها را برای شرکت در مطالعه ی مقایسه ای بعدی دعوت کرد.
از سال 2016 تا 2018، داوطلبان شرکت در این مطالعه که دارای جهش‌هایی درCYP8B1 بودند، با افراد بدون جهش در همان سن، جنسیت، نژاد و BMI مطابقت داده شدند و تحت مطالعات متابولیکی دقیق در واحد پزشکی تحقیقاتی SingHealth قرار گرفتند. مطالعات کلمپ هایپرانسولینمیک-یوگلایسمی برای اندازه گیری کارایی بدن این افراد در متابولیسم گلوکز و حساسیت آنها به انسولین انجام شد.
نتایج در انسان، یافته‌های تیم را در مدل‌های پیش بالینی تأیید کرد، بطوری که داوطلبان دارای جهش‌های کاهش عملکرد CYP8B1، به طور قابل‌توجهی حساسیت به انسولین بهتری داشتند و توانایی بدن آنها در تنظیم قند خون در محدوده طبیعی بهتر بود. علاوه بر این، مشخص شد که میزان چربی کبدی در این داوطلبان در مقایسه با افرادی که این جهش را نداشتند، کمتر و پروفایل لیپیدی بهتری داشتند.
محققان به همین جا بسنده نکردند. آنها به آزمایشگاه بازگشتند تا مسیر مولکولی را که مسئول تفاوت بین جهش‌های CYP8B1 است، شناسایی کنند.
دکتر Roshni R Singaraja، استادیار گروه پزشکی و موسسه تحقیقات قلب و عروق،NUS Medicine و محقق ارشد این مطالعه گفت: از آنجایی که جهش های CYP8B1 از افراد در برابر دیابت نوع 2 محافظت می کند، تولید دارویی برای کاهش فعالیت آنزیمی که توسط این ژن کد می شود باید فواید یکسانی را برای افراد دیگر به همراه داشته باشد.
محققان، اکنون در حال بررسی روش های مختلف برای هدف قرار دادن این ژن هستند و امیدوارند که گزینه های درمانی جدیدی برای درمان و پیشگیری از دیابت نوع 2 که در سطح جهانی در حال افزایش است، ایجاد کند. یافته های این مطالعه در سپتامبر 2022 در مجله تحقیقات بالینی منتشر شد.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2022-11-approach-diabetes-bile-acid-composition.html